Effefietsen

Effefietsen

donderdag 9 februari 2017

Aardige Cubanen

We ontmoeten weer een hoop aardigheid onderweg. We zijn gewaarschuwd: 'Cubanen willen overal geld voor'. Maar wij ervaren het tegendeel. Als we moe in Manzanillo bij een casa aankomen blijkt deze vol. De eigenaar pakt zijn telefoon en probeert andere casa's voor ons te vinden. Er is veel vol, want er zijn in dit niet-toeristische gebied niet zo veel mogelijkheden. Met zijn fiets brengt hij ons naar een adres waar plaats is, belangeloos. Hij reserveert ook nog een casa voor de volgende avond voor ons.
De corpulente gastvrouw bekijkt ons aanvankelijk wat gereserveerd, maar vol trots serveert ze ons haar 'verboden geslachte rundvlees' en de andere dag krijgen we voor onderweg keurig ingepakte broodjes en een volle bidon vers sap. Weer belangeloos. Uit aardigheid!

Meestal komen we vroeg in de middag in de door ons uitgekozen casa aan. Na de douche en wat rusten, bezoeken we het centrale plein. Hét pronkstuk van iedere plaats. Bomen, een standbeeld van een belangrijke Cubaan, een kiosk, mooie architectuur én internet. 's Avonds is het druk. Iedereen zit met zijn smartphone of laptop. Sommige mensen skypen en praten en lachen, anderen kijken wat verweesd, wachtend op het inlog-scherm. Vervreemdende toestand eigenlijk. Wij doen ook mee, maar als het 's avonds te lang duurt of helemaal niet lukt om in te loggen met onze Etecsa-kaart doen we 's ochtends een nieuwe, meestal meer succesvolle poging.

De zuidelijke kustroute is leuk. Veel dorpen, groen, en steeds bergachtiger. Onderweg worden we geplaagd door propaganda voor de revolutie, Yo soy Fidèl en Raoul. De wegen zijn over het algemeen goed. Soms treffen we stukken vele malen verstelde lappen dekens. Veel slijtplekken en gaten. Dat betekent voor ons slalommen om de slechte stukken heen. Er is zó weinig verkeer dat we rustig ook de linkerkant benutten om de goede stukken op te zoeken.
Vandaag bereiken we over een flinke bergrug de Caribische Zee.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen