Effefietsen

Effefietsen

vrijdag 18 januari 2013

Een bijna Nederlands klimaat


Zaterdag fietsten we, zoals de bedoeling ook was, met de wind in de rug langs de kust. Het uitzicht op de zee was soms ronduit spectaculair. We belandden op ons volgende Warm Showeradres. Een gigantisch huis met aan alle kanten uitzicht op die zee. Het echtpaar, iets ouder dan wij, heeft voor ons weer een mooie fietsroute uitgezet. En op maandagochtend ontbijten we voor het eerst weer in de zon op het gras. We laten ons er nu graag in koesteren in plaats van zoveel mogelijk de schaduw op te zoeken. Het weer lijkt op onze Nederlandse zomers. Wisselend bewolkt, winderig soms. Alleen als de zon eenmaal schijnt is die wel onverbiddelijker.
Vanaf dinsdag zijn we in Launceston. De start van onze tocht hierheen was mooi, maar geleidelijk aan kwam de wind opzetten, werd het verkeer drukker en vonden we de stad bij binnenkomst ronduit lelijk. We hadden hier weer een Warmshower-adres en ik had al bedacht dat één nacht wel genoeg zou zijn. Chris en Caro blijken heel aardige mensen te zijn, die met hun Duitse 'uitwisselstudente' een paar dagen naar Hobart vertrekken voor een festival. Maar, wij kunnen zolang in hun huis blijven als we willen en in Launceston is heus wel wat te beleven. Dus we blijven drie dagen. Het is fijn om weer ergens thuis te zijn en tegelijkertijd nieuwe ontdekkingen te doen in een aardige Art Gallery en een leuk museum, een verrassend mooi Design Centre, met heel veel houten meubelen en architectuur en een wandeling in de kloof.
Het is wel vreemd te bedenken dat dit klimaat wel overeenkomsten vertoont met het Nederlandse klimaat terwijl in Nederland het nieuws vooral gaat over marathons op natuurijs, de elfstedentocht en de Fyra die de winter niet aankan, terwijl wij het heerlijk vinden koffie te drinken in de schaduw van de bomen en morgenavond ons tentje weer zullen opzetten.  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen